martes, 4 de octubre de 2011

Unas vacaciones normalitas

Mis vacaciones de este verano fueron más o menos como las de los otros años. Lo único que cambió fue que no fuimos a la casa alquilada de siempre.

Lo más destacable fue que el primer día de playa casi me trago medio océano después de que una ola me diera muchísimas volteretas debajo del agua.

Varios días más tarde nos encontramos con un amigo de mi hermano David y con sus padres. Esa noche mi hermano David y su amigo se fueron de marcha y volvieron a las 5 de la mañana; lo peor es que esa noche tocaba oír los ronquidos del amigo de mi hermano.

Al fin llegó el día de volver a Ourense, a mi casa, a ver a mis abuelos, a mi perro…y por lo tanto a la rutina diaria.

Pablo

lunes, 3 de octubre de 2011

Excursión a Santa Lucía

Nestas vacacións estiven en Baiona dous fins de semana e en Áncora, unha semana.

Un día moi especial foi una excursión que fixemos desde Áncora a Viana do Castelo para coñecer a igrexa de Santa Lucía

Sacamos un montón de fotos desde abaixo e logo decidimos subir a pé, iso tiña como uns 20 m de altitude, tiñamos que chegar á cima onde se encontraba a parte máis alta da igrexa, chamada cimborrio.

Costounos chegar, o sitio era estreito e miña nai mareábase… Na cima de todo tomamos aire e contemplamos as vistas…impresionantes desde aquela altura, de novo volta para abaixo.

Meu pai e mais eu subimos por outro lado no ascensor, e volvemos sacar máis fotos desde arriba. Aínda que nos cansamos, este foi un dia bonito e distinto nas miñas vacacións en Áncora; cambiamos a praia por unha visita turística a Viana do Castelo.

Martín

Vacacións en Romanía

Estas vacacións pensei que ían ser como as dos anos anteriores, pero un día despois de cear os meus pais dixéronme que as iamos pasar no meu país, Romania. Desde entón estiven moi nerviosa esperando que chegara o día de marchar. Cando chegamos a Romania esperábanos impaciente toda a familia. Primeiro visitamos os pais da miña nai e logo os do meu pai. Dous días máis tarde eu e mailo meu avó visitamos sitios da miña infancia como os prados, o monte que temos alí preto... o que máis me gustou foi respirar o aire fresco do monte e o cheiro da herba fresca. Tamén volvín comer as comidas típicas de alí como salata de biof, caltabosi... entre estas todas a máis rica para min foi salata de biof.

Sen darme conta chegou o momento de voltar a España. A despedida foi moi triste porque non sei cando volveremos de novo. Paseino moi, moi ben, espero que vós tamén o pasarades así de ben.

Helleni

sábado, 1 de octubre de 2011

Unhas vacacións estupendas

Este verán fun á Pobra do Caramiñal e subín ao monte da Curota ver os cabalos. A Curota é un monte onde hai moitos cabalos salvaxes, gústame moito ir alí, porque a min gústanme moito estes animais.

Tamén estiven en Valencia, e fun visitar o Oceanografic. O que máis me gustou foi o delfinario. Ademais fun ás praias, parecéronme moi bonitas e a auga estaba moi quente.

María

viernes, 30 de septiembre de 2011

Vacacións en Panxón

O máis importante que fixen durante este verán foi unha excursión a Panxón, organizada pola catequese da parroquia de Palmés. Só durou 10 días, pero paseino moi ben, aínda que os últimos cinco días choveu e amolounos moito. O último día amargoume moito ter que volver á casa, bo foi que pronto chegaron as festas de Palmés onde sempre o paso xenial. Estas vacacións de verán foron as mellores.

Eva

martes, 20 de septiembre de 2011

A praia de Portugal

A PRAIA DE PORTUGAL

Era coma un día calquera: o almorzo pola mañá, ver a tele… pero resulta que non foi un día coma eses. Estaba eu tan tranquila vendo a tele cando entra a miña nai pola porta e dime que imos á praia; eu púxenme contenta, pero non tanto coma cando me dixo que iamos ir a unha praia de Portugal. Nese momento quedeime en branco como se estivera soñando e non fose verdade o que estaba pasando. Fun a primeira que montei no coche, claro que a miña curmá no lado da fiestra para que non se marease. Cando chegamos alí todo era marabilloso, non vira cousa igual. Fomos cara á praia. A area era finiña e a auga moi limpa, eu quitei tan rápido a toalla que parecía unha tola do contenta que estaba. Fun á auga, metinme nela e despois de tres segundos empecei a sentirme mal porque a auga picaba e empecei a berrar. Estaba tan, tan ilusionada que ao picarme a auga daquela maneira toda a miña alegría se estragou e sentinme fatal.

Andrea






jueves, 15 de septiembre de 2011

BENVIDA A TODOS E TODAS




Comeza un novo curso e, como vimos cargados de enerxía e bos desexos, imos intentar pór en práctica algúns cambios neste blog que xa comentamos no curso pasado. Ademais de servir de taboleiro de exposición dos traballos da clase podemos melloralo subindo as vosas reflexións, valoracións, novas... sobre calquera tema do voso interese, co que faremos un blog máis dinámico e participativo. Aquí todos temos moito que dicir.


ÁNIMO!!!!!